Snowboarding is a ride to freedom

Terwijl ik met duizelingwekkende vaart de gletsjer af dender voel ik mijn lichaam één worden met de sneeuw. Adrenaline baant zich al stromend een weg door mijn lichaam als ik het twee meter brede pad betreed welke slechts door een dun net beveiligd wordt tegen een tuimeling de ijzingwekkende diepte in. Er zijn slecht drie keuzes; volle vaart rechtdoor over de besneeuwde berg naar beneden, links van mij een berg wand botsing of rechts van mij in het net terecht komen.  Maar exact dit gevoel is waar ik voor gekomen ben. Wat mij betreft geen grotere uitdaging dan vanaf de gletsjer (Matterhorn Glacier paradise te Zermatt, Zwitserland) via een stukje Italië afdalen richting het authentieke bergdorp Zermatt. 

Terwijl ik de eerste kilometers heb afgelegd voel ik mij vrij en één met de natuur. Zo buiten de vakantie weken om kom je haast niemand tegen op de pistes. Na een kilometers lange rode piste beland ik in het bos waar een kronkelend pad mij langs vele zeer kleine plaatsjes voert.  Als ik bij Furi aangekomen ben board ik zelfs letterlijk tussen de oude hooischuurtjes door.

De eerste drie dagen in Zermatt kies ik iedere dag voor een andere berg. Niet alleen de piste en de natuur zijn per berg verschillend maar ook het reisvervoer. Natuurlijk zijn er op ieder berg gondels en stoeltjesliften, veelal met stoelverwarming. Zoals ik altijd zeg; beter verwend dan verwaarloosd. Het meest bijzondere is echter dat ik vanuit mijn appartement zo naar de Gornergrat Bahn loop en Sunnega. 

De Gornergrat bahn is een half uur durende reis per tandradbaan waarbij de eindbestemming net zo mooi is als de reis zelf. Aan het einde van de rit wacht je naast een heerlijk stuk taart, een fenomenaal uitzicht en kilometers piste. Bij Sunnega lijkt het alsof je bij de opstap in Disney’s space Mountain terecht gekomen bent. Een futuristische baan lanceert je in rap tempo dwars door de berg naar het Sunnega plateau.

Na slechts drie dagen geeft mijn ISKI tracker (kun je gratis downloaden via de app store) aan dat ik meer dan 180 kilometer geboard heb. Ook mijn hoogste snelheid vind ik terug; 71 km per uur.  Eigenlijk is de afstand niet zo raar, ik ben een echte tour boarder maar de snelheid verbaast mij wel. De snelheid is ook maar gelijk een bevestiging voor mijzelf waarom ik een helm, protector short en harnas draag. Je moet er toch niet aan denken dat je met die snelheid ergens tegen aan knalt.

Dagelijks ben ik als eerste op de pistes en als laatste eraf. Terwijl ik aan het genieten ben van mijn Zwitserse dagen dwalen mijn gedachten even af naar SnowWorld. Ik weet exact waarom ik daar zo vaak te vinden ben. Naast de enorme lol die het oplevert is het op peil houden van mijn snowboardvaardigheden en conditie (middels het boarden, maar zowel Zoetermeer als Landgraaf heeft ook een healthclub waar je o.a. aan fitness kunt doen)  van essentieel belang om dagelijks zo lang mogelijk op de pistes te kunnen vertoeven.

Met een rugzak vol herinneringen keer ik terug naar Nederland, dankbaar voor de heerlijke tijd in Zermatt.

P.s. Wil je mijn buitenlandavonturen volgen? Nu ook op Facebook (snowboardblogron) (even liken en je bent gelijk ook op de hoogte van al het leuks wat ik bij SnowWorld beleef) of gewoon als website; https://snowboardblog.nl/

 

 

Ron

Lees hier meer over Ron >>