White Christmas

Voorzichtig komt de beugel omlaag en begint de rit door de kou omhoog. Naast mij zitten drie giebelende meiden waarvan al snel duidelijk wordt dat het hun eerste keer is dat ze de stoeltjeslift pakken. De ski's zwieren onhandig heen en weer voordat ze hun plaatsen op de beugels hebben gevonden.  Nog geen 100 meter verder komt er een heerlijke koude bries opzetten en ben ik blij dat ik mijn helm op mijn kale biljartbal koppie gezet heb.

De dames hebben duidelijk niet bedacht dat min 5 graad Celsius echt fris is dus dat een muts op zijn minst wel slim geweest was. (maar een helm wel zo veilig, de piste is lang dus de vaart naar beneden kan hard oplopen). Terwijl ik een flashback krijg naar mijn eerste keer stoeltjeslift (en dan met name de uitstap, languit met snowboard en al op mijn snufferd) bedenk ik mij dat het dadelijk bij het uitstappen van de lift waarschijnlijk mis gaat als zij en ik besluiten de zelfde baan te pakken. Lang tijd om na te denken heb ik niet want in rap tempo hebben we de honderden meters afgelegd dus besluit ik snel vaart te maken bij de afstap en naar rechts te glijden.

Achter mij hoor ik een hoop gegiebel en ja hoor de jongedame in het midden ligt languit. Maar stiekem is dit het echte wintersport: één keertje vallen en gewoon weer opstaan.

Honderden meters sneeuw vliegen in volle vaart onder mij door en de heerlijke vrieskou doet mijn wangen gloeien. In de verte zie ik een après-ski hut opduiken met een naaldbos eromheen. Bij het gezellige chaletje besluit ik vol op de rem te gaan en eerst maar eens te genieten van een warme chocomelk met slagroom. Terwijl ik binnen bij de kerstboom zit te genieten van de chocomelk hoor ik "Bing Crosby" “I am dreaming of a white Christmas zingen”.  Het lied voert mij in gedachten naar lang vervlogen tijden toen het als klein kind leek alsof het met kerst altijd wit was. Verlangt tegenwoordig niet iedereen naar een witte kerst? Het versterkt dat warme knusse gevoel van samenzijn.

Wat een zaligheid om te beseffen dat je sommige dromen gewoon waar kan maken. Voordat ik uitcheck bij SnowWorld Landgraaf reserveer ik vast een kerstbrunch arrangement voor mij en mijn geliefde. Eén ding is zeker, voor ons een échte witte dag in de kerstvakantie.

Terug rijdend naar Amersfoort voel ik mij voldaan, voor mijn gevoel de afgelopen maanden voldoende getraind en aan mijn conditie gewerkt om goed voorbereid te zijn voor mijn gletsjer avontuur in Zermatt ( Zwitserland ). En niet alleen ik ben aan het trainen gegaan, ook mijn schoonzus en zwager zijn een dagje naar SnowWorld geweest waar mijn zwager voor zijn 52e jaar een proefles skiën kreeg. Ook hij heeft het wintersport virus te pakken. ( zie foto )

Volgens mij belooft het voor velen een witte kerst te worden.  

Mijn volgende blog zal vanaf de gletsjer komen, heerlijk min 20 graden Celsius. Dat is het voordeel van de tijd nemen om in Nederland vast goed te oefenen en les te nemen; des te meer kun je op je vakantie bestemming genieten.

Winterse groet,

Ron

Ron

Lees hier meer over Ron >>