Hoger, harder, gevaarlijker.

Met de Slopestyle Masters was Snowworld Landgraaf het decor voor een stevige portie onverschrokkenheid en waaghalzerij. Hoe hoger en gewaagder, hoe beter. Dat was het motto bij de eerste wedstrijd voor de Dutch Cup 2017 voor snowboarders en skiërs. Met het Landgraafse Shred Masters-team als Limburgse troef.

Of hij nooit bang is? „Nee joh”, klinkt het zonder een spoortje twijfel uit de mond van de 11jarige Kana Jonas uit Kerkrade. Vader Rob beziet zijn zoon vanaf de sneeuwrand naast de schansen in de skihal van Snowworld in Landgraaf met een trotse glimlach. Een paar minuten geleden heeft hij zijn telg met ware doodsverachting per snowboard tien meter over een schans door de lucht zien suizen, onderwijl losjes om zijn as draaiend. „Waarom pakte je je bord niet vast?”, vraagt pa nog, want dat levert extra punten op bij de jury. Het jochie haalt zijn schouders op. Het was niet dat hij het niet kon of durfde. 
„Vergeten”, klinkt het.

Talenten
De kleine durfal is een van de talenten die voor de Slopestyle Masters naar Landgraaf gekomen is. Zijn ‘home-dome’, zoals een thuisbasis in snowboardtaal heet. Sinds een jaar dan. „We zijn vorig jaar vanuit Rotterdam naar Kerkrade verhuisd om hier te kunnen trainen”, verduidelijkt vader. Snowworld Landgraaf beschikt over een permanent en voor Nederlandse begrippen uitgebreid funpark. Dus wie wil trainen op de rails of de kickers, zoals de obstakels en de schansen in de freestyle-wereld heten, die is hier aan het juiste adres. Dat trekt talent aan, zoals de uit Rotterdam afkomstige Kana, maar brengt ook talent voort. Het Landgraafse Shred Masters-team, dat vier jaar geleden is gestart met het trainen en begeleiden van jonge springnog en stunttalenten, heeft tot toe ieder jaar een talent af kunnen leveren voor een nationale selectie. „We behoren tot de beste 
teams van Nederland”, klinkt het zonder blikken of blozen uit de mond van Andrea Bednas, een van de coaches.

Jurylid
Bednas is overigens niet in haar hoedanigheid als coach, maar allereerst als jurylid bij de Slopestyle Masters aanwezig. De wedstrijd is de eerste van een vierluik, dat onder de noemer Dutch Cup op de indoorbanen in Nederland wordt verreden. Een kleine vijftig ‘rijders’ uit Limburg en andere windstreken zijn ervoor naar Parkstad afgereisd. Een wedstrijd waarbij deelnemers enerzijds over schansen moeten springen, liefst om hun as draaiend of rondtollend om zo hun punten te vergaren. En tevens hun kunnen op de rails (hindernissen en pijpen van staal en kunststof) moeten tonen, wederom met de nodige halsbrekende toeren voor een goede score. Daarbij ben je als argeloze toeschouwer het spoor al snel bijster in het woud van benamingen en uitdrukkingen die in het freestylen voor de diverse tricks gebruikt blijken te worden. Een flip -om maar eens wat te noemen -is 
een salto voorover. Switch rijden betekent dat je met de achterpunt van je board of ski’s naar beneden gaat. En een tailgrab doe je als je tijdens een sprong de achterkant van de board vastpakt. De jurering gebeurt overigens niet op dergelijke specifieke bewegingen of verplichte oefeningen zoals dat bij andere sporten vaak gebruikelijk is. Een freestyler staat het vrij om zijn run naar eigen inzicht in te vullen. „Als jury kijken we naar het geheel. De uitvoering, de stijl, maar bijvoorbeeld ook de hoogte van de sprong en hoeveel risico iemand neemt.” Met name op dat laatste gebied wil het nog wel eens misgaan. Bob Ibe uit Landgraaf, met zijn achttien jaar rijdend bij de senioren, komt na een kwalificatiesprong over een van de schansen niet best terecht en maakt een flinke schuiver. En hij is niet de enige. „Maar gelukkig was het niet echt hard”, zegt Ibe relaxed.

Stapsgewijs
Dat hoort er ook wel een beetje bij zo blijkt, dat vallen. „Snowboarden en zeker freestylen leer je met vallen 
en opstaan”, beaamt Ben Buurman, trainer bij het Shred Masters-team in de pauze van de wedstrijd in de skihut. „Als je niet wilt vallen, dan kun je beter gaan schaken.” Drie keer in de week traint het team hier in Landgraaf. Mét beleid. „We leren die jongens en meiden stapsgewijs hoe ze een schans moeten opbouwen of hoe ze een rail moeten nemen. Geleidelijk aan wordt dat steeds hoger en moeilijker.” Dat laatste geldt ook voor het freestylen in het algemeen. Het niveau en de moeilijkheidsgraad van de sprongen en de trucs is de afgelopen decennia fors omhoog gegaan. „We zijn ooit begonnen met een 360, maar nu draaien freestylers al vijf keer om hun as. En als vroeger iemand een keer over de kop ging dacht je: wow! Tegenwoordig doen ze dat al drie of zelfs vier keer.” Maar degelijke capriolen zijn in Landgraaf niet mogelijk. Voor een leek mogen de Landgraafse springbulten van ettelijke meters er dan indrukwekkend hoog uitzien, in de freestylewereld zijn het haast onbeduidende puisten. 
„Dit zijn geen grote schansen”, beaamt Joewen Frijns uit Moelingen bij Voeren in België. „Daardoor kun je hier ook niet alles eruit halen”, zegt hij over zijn prestaties. Frijns kan het weten. Hij is een van de talenten die via het Landgraafse Shred Masters-team tot de top is doorgedrongen. De Belgische top in zijn geval. „Ik zit bij de Belgische selectie”, klinkt het. Een van de beste freestylers van België dus. Doel zijn de Olympische winterspelen over vijf jaar. Daar wordt hard aan gewerkt. „Steeds je grenzen verleggen.” Risico’s nemen, hoger, harder en gevaarlijker. Dat bleef niet zonder gevolgen. „Ik heb in die tijd ook drie breuken opgelopen. Mijn sleutelbeen aan beide kanten en een pols.”

Schansen
Een dezer dagen vertrekt Frijns weer met het Belgisch team voor een trainingsstage van twee maanden naar de funparks en de pistes in Frankrijk, Oostenrijk en Zwitserland. „Op de schansen daar maak je sprongen van wel dertig meter”, zegt hij. Dat hij vandaag meedoet aan de Slopestyle 

Masters is dan ook meer voor de lol dan om echt te scoren. Het zijn slechts vingeroefeningen die hij hier voor het voetlicht brengt. Gehuld in zijn rode Shred Masters-trui is hij vooral in Landgraaf om zijn trainers en maten weer eens te zien. Wat hem er overigens niet van weerhoudt om bij de senioren de eindzege mee naar huis te nemen. Het Shred Masters-team pakte in totaal zes podiumplaatsen.

Bron: Dagblad de Limburger