Piste 3 Zoetermeer; Ganz toll!!

Over een paar weken begint mijn wintersportvakantie dus hoog tijd om vast aan de vaardigheden en conditie te gaan werken. Wat mij betreft is er geen betere manier om even goed te gaan oefenen dan op de met trots aangekondigde nieuwe piste 3 in Zoetermeer. De steilste indoor afdaling van Europa.

Vroeg in de ochtend vertrek ik tezamen met mijn vriendin Wanda (om het verhaal maar helder te houden…alleen liefde op de latten) naar Zoetermeer. Zonder file (daar had bij mij een alarmbelletje moeten gaan rinkelen) zijn we in een uurtje op de plaats van bestemming. Aangekomen bij Zoetermeer was het schrikken…. Wat druk! Shit herfstvakantie, even vergeten. (in gedachten zag ik al een uitpuilende piste en rijen bij de liften) maar parkeerruimte genoeg dus even naar de zijkant gereden, het parkeerterrein langs de verlengde piste 3. Door de voorruit van de auto zie ik het ontzagwekkende bouwwerk waar de piste op ligt. Dit belooft een spectaculaire afdaling te gaan worden!   

Ondanks de enorme drukte op de parkeerplaats hadden we dankzij de snelle dames bij de receptie zo onze kaarten. En tja dan is er iets wat ik zelf altijd het toppunt van grappig vind; omkleden bij SnowWorld! Terwijl er prima kleedkamers zijn heeft een groot deel van de bezoekers de gewoonte zich om te kleden bij het kluisjes gedeelte. Eigenlijk merk je stiekem hier al iets typisch van het SnowWorld gevoel, de liefde voor de sneeuw maakt één. Dus ook wij schuiven gezellig bij de banken aan en kleden ons snel om en gaan vervolgens de piste op.

Wanda meldt zich op de latten bij haar skilerares. Ze gaat onder andere de beroemde pizzapunt oefenen, maar wat mij betreft is er maar één goede pizzapunt en die gaat door de maag. Maar eerlijk is eerlijk; ik ben wel heel blij dat ze een uurtje les geboekt heeft om de basis beginselen van het skiën onder de knie te krijgen.

Zelf dan eindelijk naar piste 3… verbazing valt mij ten deel. Weg mega drukte van het parkeerterrein. Gelijk ontdek ik alvast een groot voordeel van de verlengde piste; doordat de piste zoveel groter geworden is zijn alle skiërs en boarders veel meer over de piste verdeeld en heb je gewoon volop de ruimte. Beide liften draaien en ook daar geen rij. Dus hop op het board aanhaken in de lift en naar boven. Doordat er drie jongens continu bezig zijn met het bijhouden van de sleepliftbaan glijd je soepel naar boven zonder op je snufferd te gaan (ijsstukken ontbreken en de baan volgt een goed spoor).

Boven aangekomen weet ik eigenlijk even niet waar ik kijken moet; naar de enorme diepte van de baan (wow, dit is echt een rode piste!) of het geweldige uitzicht naar buiten door de enorme glazen wand (een klein bordje meldt dat hier op het hoogste punt van de baan een bar komt, gave locatie!).

En dan blijft er nog maar één ding over; board vast en glijden maar. Wat een piste! Keer op keer de lift in en je uren één voelen met de sneeuw en het échte wintersportgevoel. Doordat de piste zowel steil is als breed geeft hij continu vertier. Ik kies de ene keer voor de volle vaart recht naar beneden, dan weer voor lekker zigzaggen en dan als er voldoende ruimte is ook voor gewoon lekker tricks op het board. Terwijl ik bij afdaling nummer zoveel ineens de après-ski hit van vorig seizen door de speakers hoor (Helene Fischer “Atemlos durch die Nacht”. Google maar even gegarandeerd wintersport vakantie gevoel!!) waan ik mij stiekem op de pistes in Oostenrijk.

Na een paar uur sluiten Wanda en ik af in het restaurant, zeer verantwoord natuurlijk; een heerlijk stuk vlaai. Perfect eten na het sporten! Bron van calcium en eiwitten voor direct spierherstel (dit zit namelijk in de slagroom). Onder het genot van het stukje taart maken we al plannen voor de volgende keer. Wanda heeft de smaak te pakken en gaat volgende maand nog een lesje boeken. Zelf kan ik maar één conclusie trekken;

Piste 3 op zijn Duits; Ganz toll! bis zum nächsten Mal!

Ron

Lees hier meer over Ron >>